Jæja fólkz! Long time no see... Sumarið bara búið og næstum komin Jól! Svei mér þá..

Accepts you as you are

Believes in "you"

Calls you just to say "HI"

Doesn't give up on you

Envisions the whole of you (even the unfinished parts)

Forgives your mistakes

Gives unconditionally

Helps you

Invites you over

Just "be" with you

Keeps you close at heart

Loves you for who you are

Makes a difference in your life

Never Judges

Offers support

Picks you up

Quiets your fears

Raises your spirits

Says nice things about you 

Tells you the truth when you need to hear it

Understands you

Values you 

Walks beside you

X-plain things you don't understand

Yells when you won't listen and

Zaps you back to reality.

 

Well well.. Ég er farin upp í Vindáshlíð!
Sé ykkur eftir sirka tvær vikur litlu gríslingarnir mínir :)

Megi Guð blessa ykkur ríkulega í sumar!
See ya..

Ykkar Ann Be Bö

When it feels like my dreams are so far
Sing to me of the plans that You have for me over again

Only Hope- Switchfoot

Í vinnunni minni um daginn rakst ég á þetta ljóð (ef svo má kalla það) á mjólkurfernu einni.
Mér fannst það viðeigandi núna.

Hvað er að vera ég?

Ég er manneskja
Ég hef tilfinningar
Ég hef þrár
Ég hef langanir
Ég hef væntingar
Ég hef vonir
Ég hef samvisku
Ég hef miskunnsemi
Ég hef gjafmilid
Ég hef styrk
Ég hef þolinmæði
Ég hef þrautseigju
Ég hef einurð

Það er stórkostleg upplifun að vera ég

Life can be hard, and when it gets hard you're going to forget everything about it that's beautiful.
But if you trust God for a breakthrough, everything will be all right.

Sometimes you get so busy looking for the little bug that you don't see the storm
clouds gathering that could wipe out the whole garden.

God understands. He suffers the pain of His children, but even in pain there is growth.


Ég mæli með Jason Mraz, lagi sem heitir I'm Yours..

*Annie*

Þar sem sólin hefur fengið að kítla nebbana okkar undan farna daga þá ákvað ég að skella inn þessum fallega texta með Switchfoot. Enjoyyyy...
Ég hef hugsað mikið um sumarið þessa dagana, ég eiginlega bíð bara eftir því með opinn faðminn. Ég hlakka til!
Stelpurófan ætlar til Noregs í fyrsta skipti að heimsækja tvær bestu vínkonur sínar og svo mun hún skunda upp í Vindáshlíð og vinna þar með fleiri stelpurófum :) Svo mun hún einnig skella sér á Laugarvatn og mögulega vinna pínu á Hótel Eddu... Þetta sumar lofar góðu og ég veit að ævintýrin munu gerast :)

Mmm.. nammi góður dagur í dag! Þ.e.a.s. sólskinið sem skín á fallega hvíta snjóinn. Samt sem áður er ég komin með hundleið á þessum blessaða snjó. Mig langar svooo í sumarið! Ég get varla beðið.. hugsið ykkur. Grænt grasið, glampandi sól, jafnvel á Eyjólfsstöðum, róla sér í rólunum, fara í vatnslag, hangsa með vinum, fá sér sumarvinnu, vera lengi úti á kvöldin í birtunni, kveikja varðeld, grilla sykurpúða, fara út á bát, upplifa ástarævintýri, fara milljón sinnum í sund og jafnvel skella sér til útlanda :) aaaw... mig langar í!
                                                  

Spurning dagsins:
Hvað er vandræðalegra en að vera með einhverjum ókunnugum í lyftu heilar 6 hæðir niður?
 Ég bara spyr..! Þögnin sem ríkir er pínleg og maður getur varla annað en hlegið af þessum vandræðagangi.

Later

Jæja tími til kominn að blogga?
Já ég held það bara. Reyndar veit ég ekkert hvað ég á að deila með ykkur kæru vinir. Hmm.. margt skemmtilegt hefur komið fyrir mig undan farna daga og er kannski vert að segja aðeins frá því.
Á föstudagskvöldið lá leið mín að sjálfsögðu upp í kirkju á samkomu unga fólksins. Þessi samkoma var nokkuð góð, öðruvísi og skildi eftir sig góðar minningar. Friðrik Schram var með ræðu og var hann að tala um bænina og hvernig við biðjum. Þessi ræða fékk mig virkilega til þess að hugsa mig um. Hann sagði að ef við t.d. biðjum Guð að hjálpa okkur í einhverju prófi og við væntum þess. Svo kannski gekk okkur illa í prófinu og við skiljum ekki neitt..! Friðrik sagði að ástæðan væri sú að kannski áttum við upphaflega ekkert að fara í þann skóla sem við erum í og þá auðvitað hefum við ekki tekið þetta ákveðna próf..þið skiljið. Hver hefur ekki lent í þessu og hugsað: Hvað er ég eiginlega að gera í þessum skóla? Hvert er ég að stefna og af hverju er ég að gera þetta frekar en eitthvað annað? Þetta fékk mig til að hugsa hvert ég stefni í lífinu. Ég veit ekki hversu oft ég hef leitt hugan að því hvort ég sé að gera rétt. Auðvitað er ég að læra það sem ég hef áhuga á, vera með þeim vinum sem eru mér kærastir og svo framvegis. En ég veit samt ekki fyrir víst hvort ég sé örugglega að gera það rétta og það böggar mig mjög. Ætti ég að læra þetta? Eða hitt? Hefði ég átt að demba mér út í dans eða ekki? Á ég að læra söng? Á ég að klára fiðlunámið? Hmmm...
Mikið til að hugsa um og ég er ekki að biðja um svör frá ykkur! Ég er bara að velta fyrir mér. En það sem skiptir svo miklu máli er að setja traust sitt bara á Guð, leggja allt þetta í hans hendur og vonast til þess að maður sé að gera það rétta. Biðja fyrir þessu og fá frið í hjarta og ástríðu til að gera það sem okkur ber að gera. Ég stefni allavega að því.
Eftir þessa ljúfu samkomu var svo ýmislegt brasað. Nokkrir vinir skelltu sér út í sápukúluleik og snjókast. Ég kaus að vera inni að dansa við hana Gunnhildi vínkonu og voru nokkur velhress hairspray-lög tekin á þetta! Það er svooooo gaman að dansa, ég vildi að það væri hægt að dansa sig bara í gegnum lífið. En talandi um dans..


Ég hef verið að hangsa mikið með vinum undan farið. Við skelltum okkur í leikhús um daginn á leikritið Kræ beibí sem Versló sýnir. Mmm.. það var gott maður! Oh flottir dansar og æðislegt tímabil. Ég hefði ekkert á móti því að dansa í svona sýningu ;)
Einnig höfum við vinirnir átt okkar móment saman. Um daginn fórum við heim til Óla Jóns í svokallaðan hvísluleik. Þar kom eitt orð mjög skringilega út.. Hrútspungsréttur kom út sem rúsínupungshettur. Ahh ég sprakk úr hlátri þegar ég heyrði þennan misskilning!

Einn brandari að lokum: Hreyfingarleysi er hollt, eða hvers vegna verða skjalbökurnar 200 ára?


En heyy.. Have a nice day people and don't worrie, just be happy :)

Yours truly Annie